Cats

βασισμένο στο έργο του T.S.Eliot

The Book for Practical Cats of old Posum

Στις 6 Νοεμβρίου είδα το μιούζικαλ Cats στο Christmas Theater.

Τις πρώτες εντυπώσεις, τις κέρδισε η πρωτότυπη έναρξη. Κάτι πράσινοι κύκλοι εμφανίστηκαν μέσα στο σκοτάδι και μου θύμισαν τα φανάρια του δρόμου. Ήταν ένας τρόπος να μοιάσουν με τα φωσφορίζοντα μάτια της γάτας. Νόμισα ότι ήταν οι ταξιθέτες που έλεγχαν αν μπήκαν όλοι. Έμοιαζαν με κιάλια νυχτερινής όρασης.Οι ηθοποιοί είχαν κατέβει στον χώρο των θεατών και, κινούμενοι σαν γάτες, έτρεχαν ανάμεσά μας, στους διαδρόμους με τα σκαλιά και στην πλατεία.Άνοιξαν τα φώτα και να σου ένας γατάρος, πανέμορφος, ένα εντυπωσιακό αιλουροειδές, να μας κοιτάει.Έτσι, είχα για μια φευγαλέα στιγμή την ευκαιρία να θαυμάσω από κοντά τα υπέροχα κοστούμια που λαμποκοπούσαν και σμίλευαν τα λεπτά, ευλύγιστα σώματα των ρόλων. Με φουντωτές ουρές και ευφάνταστα χρώματα, έτρεχαν από εδώ κι εκεί σαν οράματα του πιο τρελού ονείρου, τόσο συναρπαστικού, που δεν ήθελες να ξυπνήσεις. Το κεφάλι του κάθε αιλουροειδούς είχε αποτυπωθεί εξαίσια με ένα σκουφί–κράνος που κάδραρε το πρόσωπο με το λεπτοδουλεμένο μακιγιάζ.

Στα πλαίσια της αλληλεπίδρασης με το κοινό, ένας γατούλης σήκωσε μια θεατή για να χορέψουν, αλλά εκείνη ντράπηκε και κάθισε κάτω. Εκείνον που ήρθε κοντά μας τον κοίταξα κατάματα και αντέδρασε με μια αστεία γκριμάτσα, κλείνοντας τα μάτια σε ένα άηχο νιάου. Το πρώτο μέρος αρχίζει επίσημα και όλοι ανεβαίνουν στη σκηνή, η οποία αποτυπώνει έναν σκουπιδότοπο ως τόπο δράσης. Ένα μεγάλο φωτεινό φεγγάρι σε μπλε φόντο, υποδηλώνει πως είναι νύχτα. Κολλημένα ακόμη και στις σκάλες, κουτιά, σωλήνες και άλλα παρεμφερή είχαν συνδυαστεί ιδιοφυώς. Ένα αυτοκίνητο στο πλάι, μέρος του δηλαδή, ήταν τοποθετημένο δεξιά, αρκετά μεγάλο για να γλιστράνε πάνω του οι γάτες, που φαίνονταν μικρές δίπλα του. Στα αριστερά υπήρχε ένα παλιό πλυντήριο. Φωτάκια μπλε άναβαν σε όλη την πρόσοψη και στα πλάγια της σκηνής.

Μέσα από τις γνωστές μελωδίες του διαχρονικού μιούζικαλ, οι βασικοί χαρακτήρες παρουσιάζουν τους εαυτούς τους. Οι Jellicle Cats, μια ιδιαίτερη «ράτσα» γατιών με ξεχωριστά χαρίσματα, ετοιμάζονται για τον ετήσιο χορό όπου ο Old Deuteronomy θα επιλέξει μία γάτα για να αναστηθεί και να ξαναγεννηθεί ως Jellicle choice. Γνωρίζουμε την παρδαλούλα γάτα Jennyanydots, με το κοστούμι όλο κρόσσια και πολύχρωμα σχέδια, καθώς χορεύει εκπαιδεύοντας τις κατσαριδούλες και τα ποντίκια. Παίζει τζαζ, με χιούμορ και χάρη. Γνωρίζουμε τον μαλλιαρό “άλφα male” Rum Tum Tugger και έπειτα και τον αρχηγό τους, τον ηλικιωμένο Old Deuteronomy, με το άσπρο, μαλλιαρό σαν προβιά κοστούμι του. Αυτός θα μας πληροφορήσει για το θαύμα που θα επιτρέψει σ’ ένα τυχερό γατάκι να αναστηθεί. Έχει επιλεχθεί η ταλαιπωρημένη Grizabella, που μας συγκινεί και μας μαγεύει με το σόλο της (“Memory”) όταν η σκηνή αδειάζει. Κλαίει την παλιά της ομορφιά κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι και επικαλείται τη μνήμη. Τώρα είναι κουρελιασμένη, με κομμάτια γούνας να λείπουν, και στα πρόθυρα του να χαθεί για πάντα. Το κοστούμι της, σε αποχρώσεις καφέ και γκρίζου, με υφάσματα να κρέμονται γύρω γύρω, αποτυπώνει άψογα την εξαθλίωση της. Στην πορεία, γνωρίζουμε και άλλους χαρακτήρες, όπως τον ξεπεσμένο ηθοποιό Gus (Asparagus), που κάποτε βρίσκονταν στην κορυφή της δημοσιότητας και μας εξιστορεί τα μεγαλειώδη κατορθώματα του, πάντα παραφουσκωμένα. Γνωρίζουμε και τον μάγο–τρικολόγο Mr. Mistoffelees, με το απαστράπτον σακάκι του, που θυμίζει λίγο Έλβις Πρίσλεϊ. Αφού κάνει μια επίδειξη των ταλέντων του, τους ενθουσιάζει αφού —ως δια μαγείας— εμφανίζει ξανά τον αρχηγό τους, που είχε απαχθεί από τον διαβόητο κακό Macavity. Ο κακός ηττάται, η Γκρίζα–Μπελά ανασταίνεται και όλα βαίνουν καλώς, όπως γίνεται πάντα στα παραμύθια. Ένα στρογγυλό μέρος της σκηνής υψώνεται ψηλά και άσπρο φως φωτίζει τον χώρο, καθώς πάνω του στέκονται ο Deuteronomy και η Grizabella. Είναι μια νύχτα γιορτής. Ποιο είναι όμως το μήνυμα που φτάνει ως το θεατή μέσα απ’ αυτήν την ιστορία που συμβαίνει στον ανεξερεύνητο, μαγικό κόσμο των αδέσποτων αιλουροειδών αλλά θα μπορούσε να αγγίξει και τους εκπροσώπους της ανθρώπινης φυλής, κυρίως αυτούς τους μοναχικούς νυχτοβάτες που διαθέτουν κάτι από τη γατίσια περηφάνια και την μελαγχολία των νυχτερινών περιπλανήσεων; Η πίστη στο θαύμα και το θαυμαστό; Μια δεύτερη ευκαιρία, τόσο πολύτιμη στον συχνά αποκαρδιωτικό μας κόσμο; Κι ίσως κι ένα έναυσμα να αγαπήσουμε ακόμα περισσότερο τις δικές μας γάτες, αυτές που μας συντροφεύουν, μας αποπλανούν και μας θεραπεύουν με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο.

Στα αρνητικά; Η διαχρονική δυσκολία παρακολούθησης ξενόγλωσσης παράστασης με υπότιτλους που δεν θα μπορούσε όμως να αποφευχθεί αλλά γίνεται ακόμα πιο έντονη από ορισμένες θέσεις της πλατείας. Κι ο ηχητικός σχεδιασμός που αδικούσε τους ηθοποιούς όταν μεταφέρονταν από την σκηνή στην πλατεία. Στο σύνολο της όμως ήταν μια εμπειρία που μου άφησε θαυμάσιες εντυπώσεις. Στον επίλογο μάς αποχαιρέτησαν με ένα “Thank you Athens!”

Σκηνοθεσία: Trevor Nunn

χορογραφίες : Andy Blankenbuehler, (βασισμένη στην πρωτότυπη χορογραφία της Gillian Lynne) σκηνικά και κοστούμια : John Napier, σχεδιασμός φωτισμού : Natasha Katz.

Σκηνικά & Κοστούμια: John Napier

Ηθοποιοί:

Lauren Bronwyn:Wood Michael

Marcus May : Mungojerrie

Lauren Bronwyn-Wood : Rumpleteazer

Daisy Boyles : Jellylorum

Isabel Moore : Victoria/White Cat

Gabrielle Parker :Jemima

Emily Layden-Fritz : Cassandra

Jessie-Jae Davis : Tantomile

Fin Adams : Carbucketty

Bailey Johnson :Coricopat

Marco Venturini : Admetus/Macavity

Daniel Timoney : Alonzo

Theo Reece : Bill Bailey

Lucy May Barker : Grizabella

Michael Robert-Lowe : Old Deuteronomy

Nathan Taylor : Bustopher Jones, Asparagus και Rumpus Cat

Russell Dickson : Munkustrap

Samuel Bateson : Quaxo/Mistoffelees

Gavin Eden : Skimbleshanks

Hazel Baldwin : Jennyanydots/Gumbie Cat

Olivia Barnett-Legh : Bombalurina

Alice Oberg: Demeter

Marcus May : Mungojerrie

Lauren Bronwyn-Wood : Rumpleteazer

Daisy Boyles : Jellylorum

Isabel Moore : Victoria

Το μιούζικαλ «Cats» παίχτηκε 6-9 Νοεβριου του 2025 στο Christmas Theater

Συντάκτης Παναγιώτα Φουσέκη