Αρχείο
- Φεβρουάριος, 2020
- Δεκέμβριος, 2019
- Νοέμβριος, 2019
- Οκτώβριος, 2019
- Σεπτέμβριος, 2019
- Αύγουστος, 2019
- Ιούλιος, 2019
- Ιούνιος, 2019
- Μάιος, 2019
- Απρίλιος, 2019
- Μάρτιος, 2019
- Φεβρουάριος, 2019
- Ιανουάριος, 2019
- Δεκέμβριος, 2018
- Νοέμβριος, 2018
- Οκτώβριος, 2018
- Σεπτέμβριος, 2018
- Αύγουστος, 2018
- Ιούλιος, 2018
- Ιούνιος, 2018
- Μάιος, 2018
- Απρίλιος, 2018
- Μάρτιος, 2018
- Φεβρουάριος, 2018
- Ιανουάριος, 2018
- Δεκέμβριος, 2017
- Νοέμβριος, 2017
- Οκτώβριος, 2017
- Σεπτέμβριος, 2017
- Αύγουστος, 2017
- Ιούνιος, 2017
- Μάιος, 2017
- Απρίλιος, 2017
- Μάρτιος, 2017
- Φεβρουάριος, 2017
- Ιανουάριος, 2017
Σχετικά άρθρα
| ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ |
|
|
| Συντάχθηκε απο τον/την Πηνελόπη Χριστοπούλου |
|
ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ
To έργο του κορυφαίου μεταμοντέρνου δραματουργού Heiner Muller, σε μετάφραση Ελένης Βαροπούλου παρουσίασε η σκηνοθέτης Κλαίρη Χριστοπούλου στο υπόγειο του 55ου Δημ. Σχολείου Θεσσαλονίκης (πρώην φυλακές), στο πλαίσιο Διπλωματικής Εργασίας του Τμήματος Θεάτρου Α.Π.Θ. υπό την εποπτεία του Καθηγητή κ. Μιχαήλ Μαρμαρινού.
Οι δυο αυτάρεσκοι πρωταγωνιστές, σε ένα παιχνίδι του «είναι» και του «φαίνεσθαι» μιμούνται ενίοτε τα θύματά τους, την αξιοσέβαστη κυρία Τουρβέλ και την παρθένα ανιψιά της Μαρτέιγ, Βολάνζ (εξ ου και ο τίτλος «Κουαρτέτο»).Ένα κλειστοφοβικό παιχνίδι ταυτοτήτων και ανταλλαγής ρόλων σε μια διάσταση καθαρά εγκεφαλική. Ήρωες που επιλέγουν το σώμα τους για να «μιλήσουν» και να «αντι-μιλήσουν». Σώματα θύτες αλλά και θύματα που είναι επιθυμητά, ακραία λάγνα και ερωτικά όμως και «εξολοθρευτές» και θανάσιμα διαστροφικά. Ο Χάινερ Μίλερ, ο σημαντικότερος, μετά τον Μπρεχτ, θεατράνθρωπος της μεταπολεμικής Γερμανίας με έντονες φεμινιστικές καταβολές αποδομεί τις σχέσεις των δύο φύλων αλλά και τις κοινωνικές «παραστάσεις» μας για τον καθωσπρεπισμό. Απομυζεί τον μύθο και την ιστορία, προσφέρει πλουσιοπάροχα εικόνες ερωτισμού και αυτο-ερωτισμού και τις μεταλλάσσει σε εικόνες δύναμης, κοινωνικής ισχύος και «ευγενικής» καταγωγής. Ένα εξαιρετικό κείμενο που διεγείρει, προβληματίζει, συνθλίβει.
Η παράσταση
Πρόκειται για διπλωματική εργασία του Τμήματος Θεάτρου και είναι αναμενόμενο (έως και «επιθυμητό») το να υπάρχουν κάποιες τονικές ή εκφραστικές αδυναμίες που αποδεικνύονται πολύ γόνιμες για τους ίδιους καθώς αναδεικνύονται σε εστίες προβληματισμού και αναζήτησης. Σε καμία όμως περίπτωση δεν είναι καθοριστικές για την παράσταση που στο σύνολο της είναι μια αξιολογότατη δουλειά συνόλου που καταφέρνει να οδηγήσει τον θεατή στην μέθη, την μέθεξη με ένα κείμενο «πυροτέχνημα» μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, ιδιαίτερα ποιητικό και λάγνο.
Συντελεστές της παράστασης |









